“เพลงมันเพราะขนาดต้องซื้อซีดีเลยเหรอ ?”
เป็นคำถามที่จากปากของเพื่อนร่วมงานที่บริษัทคนหนึ่ง บนโต๊ะกินข้าวกลางวันเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา หลังจากเห็นผมซื้อซีดีอัลบัมใหม่ของ Blissonic
“ถ้าไม่ซื้อซีดีแล้วจะฟังจากไหนล่ะ ?” ผมตอบกลับด้วยคำถาม
“แผ่นเท่าไหร่น่ะพี่” อีกคนถามขึ้นมา
“125 น่ะ แถวนี้เค้าขายถูก” ผมให้คำตอบด้วยน้ำเสียงภูมิใจเล็กน้อยที่รู้จักแหล่งซื้อได้ในราคาถูกกว่าร้านทั่วไป แต่ดูเหมือนจำนวน หนึ่งร้อยยี่สิบห้าบาท ของผม จะไม่ใช่ราคาที่ถูกในสายตาของเพื่อนร่วมโต๊ะ
“ไม่โหลดเอาล่ะ”
“ซื้อแผ่น mp3 ก็ได้นี่”
“เฮ้ย พี่เค้าสนับสนุนของถูกกฎหมาย”
ผมไม่ตอบ…
ถ้าเกิดว่าในวันนั้น System of a Down ปล่อยอัลบัม Hypnotize ออกมาพอดี จำนวนเงินที่ต้องเสียของผมอาจจะเป็น 350 บาทแทน และสายตาของเพื่อนร่วมโต๊ะคงมีแววประหลาดใจมากกว่าที่เป็น
ดูเหมือนว่า สำหรับคนบางกลุ่ม ซีดีเพลงเป็นสินค้าฟุ่มเฟือย จ่ายแพงกว่าทำไม ซื้อแผ่นผีราคาถูกกว่า
รู้สึกว่าสังคมมันบิดเบี้ยวยังไงก็ไม่รู้…
