Google Trends – Yet another brand new service from google.
It’s the service that you can search for the keyword’s popularity. So I search for the trends of programming languages.
The blue one is Java, orange one is PHP and the red one is C#
From the above graph, i can imply that Java is much more poppular than C#, or C# zealots do not use google search engine.
มีเวบประกาศตัวด้วยว่าเป็น “web 2.0 เวบแรกของไทย”
มี podcast ให้ฟัง แถมยังใช้ Rails ซะด้วย
ท่าทางคนทำจะอินเทรนด์ใช้ได้ แต่ดูเนื้อหามันเหมือนจับ riff มาผสมกับ digg เลย
เมื่อคืนลองอ่านหน้า intro ของ Programming Ruby ดู เพราะว่า hosting ที่เช่าอยู่ตอนนี้สามารถใช้ Ruby on Rails ได้แล้ว ก็เลยอยากลองดูสักเล็กน้อย
ระหว่างที่อ่านไปแต่ละหัวข้อ ก็รู้สึกว่า Ruby มันคล้าย Perl อยู่มากพอสมควร มีการใช้เครื่องหมายเพื่อระบุชนิดของตัวแปร มีการเขียน syntax ได้หลายแบบ หรือแม้กระทั่ง Default variable แบบ perl ก็ยังมีให้ใช้
คิดว่าถ้าใครเคยเขียน Perl มาก่อนและเบื่อกับฟีเจอร์ OO (ที่มันเละมากๆ) ของ Perl น่าจะชอบ Ruby เพราะว่ามันเป็น OO แบบค่อนข้างสวยเลยทีเดียว
แต่สำหรับคนที่เขียน Python มาก่อน อ่านแล้วมันแปลกๆ ขัดๆ กับความคุ้นเคยของ Python ที่ไม่ต้องมีเครื่องหมายวุ่นวาย แล้วก็การจะทำอะไรซักอย่าง มันควรจะเป็นแบบ “There should be one – and preferably only one – obvious way to do it” ไม่ใช่ “There’s more than one way to do it” แบบ Perl
เป็นการเริ่มต้นที่ไม่ค่อยจะประทับใจซักเท่าไหร่ รอวันต่อๆ ไป อาจจะชอบมากขึ้นก็ได้
เหตุผลที่อยากจะลองใช้ Rails อีกอย่างนึงก็คือ hosting มันไม่ support Python ดังนั้นก็เลยใช้ Turbogears หรือ Django ไม่ได้ ซึ่งส่วนตัวชอบ Django อยู่แล้ว
เพลงที่ฟังบ่อยในช่วงก่อนหน้าสองสามวันนี้คือ อัลบัมใหม่ของ The Flaming Lips ที่ชื่อว่า At War With the Mystics ทิ้งช่วงห่างจากอัลบัมที่แล้วอยู่ 4 ปี
ดนตรีที่ออกจะโฉ่งฉ่างในอัลบัมใหม่นี้ทำเอาตกใจในทีแรกที่ได้ฟัง คล้ายกับเป็น The Flaming Lips ที่ร่าเริงขึ้น
ถึงอัลบัมนี้จะเป็นแค่อัลบัมเต็มชุดที่สองของวงนี้ที่ผมเคยฟัง ทว่าผมยังชอบ The Flaming Lips ที่ทำเพลงหม่นๆ ข้นๆ เหมือนในอัลบัมที่แล้วมากกว่า
สุดท้ายก็หนีไม่พ้นต้องไปหยิบมาฟังแก้คิดถึง
ความคิดที่จะหาอัลบัมนี้มาฟังในทีแรก เกิดจากมีคนบอกผมว่า เธอจะไปดูคอนเสิร์ตของ The Flaming Lips
ดูเป็นเรื่องตลกที่ผมหามาฟัง โดยที่ตัวเองไม่ได้เป็นคนไปดูคอนเสิร์ตเสียหน่อย แต่นั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ตกหลุมรักอัลบัมนี้
เพลงกวนๆ อย่าง Fight Test หรือ Yoshimi Battles the Pink Robots Pt.1/2 ยังทำให้อมยิ้มได้ทุกครั้ง และยังอดไม่ได้ที่จะแอบฮัมเพลงไปตามเนื้อร้อง เหมือนกับเพลงถูกแต่งขึ้นมาให้มีเมโลดีและเนื้อร้องฟังง่ายและชวนให้ร้องตาม
Oh Yoshimi, they don’t belive me.
But you won’t let those robots defeat me.
มีบางคนออกความเห็นว่าเพลงในอัลบัมนี้เหมือนเพลงประกอบวิดีโอเกม
จะว่าไปมันก็คล้ายอยู่เหมือนกัน