โจรที่ไหนมันจะยอมรับ
ยิ่งโจรในชุทสูทด้วยแล้ว
เรื่องศีลธรรมง่ายๆ มันก็แกล้งเป็นโง่ ไม่เข้าใจ..

สรุปสั้นๆก็คือ..
ทำเรื่องชั่วแล้ว ปากแข็ง

ทำไมทุกวันนี้ จริยธรรมทำไมมันหากันยากจัง ยิ่งเรียนสูง ๆ ตำแหน่งสูง ๆ จริยธรรมมันเดินสวนทางกันหรืออย่างไร

แต่หน้าเว็บนั้นอยู่มานานแค่ไหนแล้ว ? ดันอันดับในหน้าเสิร์ชเอนจิ้น ของหน้าเว็บที่เกี่ยวข้องมากกว่าลงไปนานแค่ไหนแล้ว ?
ถ้าหน้านึงแสดงได้ 10 ลิงก์ มีลิงก์ของกระปุก ซึ่งเนื้อหาไม่เกี่ยวข้องอยู่ซะ 2 ลิงก์ ทำให้เหลือพื้นที่แสดงลิงก์ที่เกี่ยวข้องจริง ๆ แค่ 8 ลิงก์ ตรงนี้นับเป็นความเสียหายได้ไหม? ทั้งเสียหายต่อลิงก์อันดับที่ 11 และ 12 (ที่ควรจะเป็น 9 และ 10 แทน) และเสียหายต่อผู้ใช้อินเทอร์เน็ต ที่ต้องเสียเวลากับข้อมูลที่ไม่ตรงความต้องการ

ผมคิดว่า การแก้ไขหน้าเว็บดังกล่าว เป็นการแสดงความรับผิดชอบต่อสาธารณะและผู้ประกอบการอื่น ๆ ในปัจจุบันและอนาคต เป็นเรื่องที่ควรชื่นชม
แต่ขณะเดียวกัน ผมไม่คิดว่าเพียงแค่การแก้ไขนั้น จะเป็นการแสดงความรับผิดชอบต่อสาธารณะและผู้ประกอบการอื่น ๆ ในเรื่องที่ผ่านมาแล้วได้ครับ

นี่ไม่ใช่เรื่องของการฟื้นฝอยหาตะเข็บ
แต่เป็นการเรียกร้องให้มีบรรทัดฐานทางสังคมครับ
ไม่เช่นนั้น บรรทัดฐานก็จะกลายเป็นว่า
ทำไปก่อน อย่าให้โดนจับได้
ถ้าโดนจับได้เมื่อไหร่ ก็แค่แก้ แค่นั้นก็จบ ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรมากกว่านั้น
แบบนี้ก็สบายครับ แต่ละคนก็จะรีบตักตวงให้มากที่สุด
เหมือนพนักงานยักยอกเงินบริษัท ก็ทำไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะถูกจับได้
พอถูกจับได้ ก็แค่เลิกทำ แล้วก็จบ (เงินที่ยักยอกไปก็ไม่ต้องคืนด้วย)
แบบนี้มันก็แปลก ๆ อยู่ครับ

(ตัวผมเอง ก็นึกไม่ออกจริง ๆ ว่าต้องรับผิดชอบอย่างไร แต่โดยเซ็นส์แล้ว แค่แก้ไขหน้าเว็บนั้น มันไม่ใช่น่ะครับ)

พูดจิงๆๆ

คนเราทำผิดรู้อยู่แก่ใจคับ

หน้าชื่น แต่ อก ตรม อิอิ

เขาไม่ได้ออกมาตีฆ้องร้องป่าว ใส่ความกับเรื่องที่คุณไม่ได้ทำนะ
มันเป็นสิ่งที่คุณทำเองเห็นกันทนโท่ ร่องรอยที่ยังเก็บไม่หมดก็มีให้เห็นมากมาย

ยังมีหน้ามาถามอีกว่า ใครจะรับผิดชอบ
พูดออกมาได้

อยากรู้ชื่อไอคนพูดจริงๆ