Random Digital Garbage

…

จบ…

(ลอกมุกมาจาก kohsija)

Palio เป็นสถานที่ช้อปปิ้ง กินเที่ยว สไตล์อิตาเลียน แต่ดันไปตั้งอยู่แถวเขาใหญ่ เป็นแหล่งถ่ายรูปที่ใหม่ สำหรับชาวกรุงผู้นิยมออกทริปถ่ายรูปนอกสถานที่ เจ้าของเดียวกับ Primo Posto ร้านกาแฟชื่อดังที่ตกแต่งสไตล์เดียวกัน

จะว่าไปแล้ว Palio ก็เหมือนกับ Primo Posto ขยายร่าง จากร้านกาแฟกลายเป็นศูนย์การค้า มีของเก๋ๆ ถูกจริตนักท่องเที่ยวชนชั้นกลางขายเพียบ ตั้งแต่โปสการ์ด เสื้อผ้า ของแฮนด์เมด ของแต่งบ้าน กาแฟสด พิซซ่า ไอศครีม ฯลฯ

ป้าย Palio Shop เป็นร้านอะไรไม่รู้ จำไม่ได้

มุมสวยๆ มีให้ถ่ายรูปเยอะ (แต่ต้องคนหลบคนหน่อย)

ของน่ารักๆ สำหรับดูดเงินสาวๆ

มีเบียร์ยี่ห้อแปลกๆ ขายด้วย สนนราคาก็ขวดละ 100+

ขาดไม่ได้สำหรับร้านโปสการ์ด พร้อมตู้ไปรษณีย์

การเดินทางไป Palio ก็ไม่ลำบากเท่าไหร่นักสำหรับคนมีรถขับ ออกจากกรุงเทพไปประมาณ 100 กว่ากิโล บนถนนธนะรัชต์ ใกล้โรงแรมจุลดิศ รายละเอียดเพิ่มเติมดูได้จากเว็บ official

สรุปแล้ว Palio ก็เป็นสถานที่ที่เหมาะกับการไปถ่ายรูปบรรยากาศสไตล์ทัสคานีเก๋ๆ โดยไม่ต้องถ่อไปไกลถึงอิตาลี อยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพนัก แต่บรรยากาศก็ไม่ค่อย chill เหมือนของจริงเท่าไหร่ เพราะนักท่องเที่ยวค่อนข้างเยอะ (ทั้งที่ร้านมันยังเปิดไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ) ถ้าจะมา แนะนำให้มาช่วงเช้า คนจะน้อยกว่าและแสงสวย เหมาะกับการถ่ายรูปมากกว่า

หมายเหตุ: รูปทั้งหมด ถ่ายด้วย Panasonic Lumix GF1 ฟอร์แมตเป็น RAW แล้วเอามาปรับในโปรแกรม SilkyPix Studio (แถมมากับกล้อง) ดูภาพเพิ่มเติมได้ที่ Flickr set

คิดว่าหลายๆ คนคงจะเคยดูคลิป ฮิตเลอร์โวยวายในแบบต่างๆ กันมาแล้วไม่มากก็น้อย เช่น ฮิตเลอร์เล่น twitter, ฮิตเลอร์เกลียด BB แต่บางคนอาจจะยังไม่รู้ว่า ฉากนี้จริงๆ แล้วมันมาจากหนังเยอรมันปี 2004 เรื่อง Downfall (มันถึงได้เว้าเยอรมันกันตลอดคลิป)

ตัวอย่างคลิป เผื่อคนไม่เคยดู

ล่าสุด ผู้กำกับหนังเพิ่งออกมาให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับเรื่องนี้

As for the idea of such a serious scene being used for laughs, Hirschbiegel thinks it actually fits with the theme of the movie. “The point of the film was to kick these terrible people off the throne that made them demons, making them real and their actions into reality,” he says. “I think it’s only fair if now it’s taken as part of our history, and used for whatever purposes people like.” He adds, “If only I got royalties for it, then I’d be even happier.”

IMHO, การล้อเลียนได้ การทำให้ตลกได้ ทำให้เราเห็นกันว่าคนคนนั้น หรือสิ่งนั้น ที่ถูกหยิบมาล้อเลียนเป็นสิ่งที่เท่าเทียมกันกับเรา ถึงได้รู้สึกขำกับสิ่งที่เห็น ในกรณีนี้ ฮิตเลอร์ก็เป็นคนเหมือนกัน ต้องกิน ต้องขี้ มีจังหวะที่สิ้นหวัง ไม่ได้มีเฉพาะด้านที่เป็นจอมเผด็จการอย่างเดียว

ส่วนสิ่งที่มีแต่ด้านดี ไม่มีข้อบกพร่อง ทนเห็นการถูกนำมาล้อเลียนไม่ได้ ก็สมควรจะกราบกันต่อไป

ถ่ายรูปไว้ เนื่องในโอกาสได้ไปยลโฉม Nexus One ตัวจริงเสียงจริง

กล่องสีขาว สไตล์กูเกิล ขนาดใหญ่กว่ากล่อง iPhone พอสมควร

ตัวเครื่องแปะยี่ห้อ Google ชัดเจน ส่วนกล้องนั่นความละเอียด 5 ล้าน pixel

มีซองใส่แถมมาให้ด้วย สกรีนลายเจ้าหุ่น Android

ไม่มีคู่มือเป็นเล่มๆ มาให้ มีแค่กระดาษบอกวิธีใช้แผ่นเดียว

หน้าจอ AMOLED ความละเอียด 800×480 pixel ทำเอา iPhone ดูด้อยไปถนัดตา

ฟีเจอร์ใหม่ที่เป็น Animated wallpaper ตอบสนองการกดของผู้ใช้ (ให้มันเปลือง CPU cycle เล่นๆ)

ทดสอบบราวเซอร์ เปิดเว็บ mthai.com ได้ว่องไว

ตอนแกะกล่องออกมาทีแรกยังใช้ภาษาไทยไม่ได้ เจ้าของเครื่องเค้าจัดการ root แล้วจับฟอนต์ภาษาไทยใส่เข้าไปแล้ว ถึงได้เปิดเว็บภาษาไทยได้

ลูบคลำตัวจริงแล้วก็ยิ่งอยากได้

ถ้าหากใครยังพอจำความได้ เมื่อหลายปีก่อน ถนนสีลมจะมีปิดถนนทุกวันอาทิตย์ ไม่ได้มีคนใหญ่คนโตที่ไหนจะนั่งรถผ่าน แต่เป็นเทศกาลที่จัดกันเป็นประจำ มีคนมาเปิดร้านขายของข้างทาง มีดนตรีเปิดหมวก มีของกินเร่ขาย เดินได้สบายๆ แดดไม่ร้อนเพราะว่ามีแนวรถไฟฟ้า BTS บังแดดให้ จนอยู่มาวันนึงเค้าก็เลิกจัดไปเฉยๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นที่สาเหตุอะไร

แต่ปีนี้เค้าก็กลับมาจัดงานปิดถนนกันใหม่ (แต่ปิดแค่วันเดียว) ชื่อว่างาน Silom Festival 2010 จัดตั้งแต่สายๆ จนเลิกตอนเที่ยงคืน พอดีกว่าจะว่างไปเดินก็ปาเข้าไปสี่ทุ่มแล้ว แต่คนก็ยังมีอยู่หนาแน่นพอสมควร

ในงานก็มีทั้งเวทีมวย เวทีคอนเสิร์ต เปิดร้านขายของ อย่างในรูปนี่คือร้านน้องแพททริก ว่าแต่เด็กนี่คือใครงั้นหรือ ทำไมคนมุงดูกันเยอะจริง

งานนี้ได้ ช้าง เป็นสปอนเซอร์หลัก ดังนั้นภายในงานจะมีซุ้มขายน้ำดื่มตราช้างอยู่เป็นระยะๆ ส่วนเบียร์ก็มีให้เลือก 3 ยี่ห้อคือ ช้าง, อาชา และ Federbrau ซึ่งก็รู้ๆ กันอยู่ว่าควรจะเลือกอะไร

มีเรื่องที่ตะหงิดใจอยู่นิดนึงคือว่า มีอยู่บูธหนึ่งเค้ามาขาย VCD สารคดีข่าว, เหตุการณ์ต่างๆ ที่เป็นเรื่องน่ากลัวๆ หน่อย มีโฆษณาตัวโตด้วยว่า “เรื่องจริงทุกแผ่น”

แต่ลองสังเกตดูดีๆ ภาพที่เขียนว่า พฤษภาทมิฬ น่ะ มันใช่ภาพตอน พฤษภา 2535 จริงเหรอ? เท่าที่จำได้ ภาพแบบนั้นมันคือตอน 6 ตุลา 2519 ไม่ใช่หรือ? เริ่มสงสัยว่า เอาจริงๆ แล้ว VCD บูธนี้มันจะเชื่อถือได้ไหมเนี่ย

สรุปภาพรวมของงาน จะดูเป็นทางการ เมื่อเทียบกับคราวก่อนที่เน้นของทำมือ ดนตรีเปิดหมวก ออกแนวสมัครเล่นมากกว่า ส่วนตัวแล้วชอบแบบเก่า แต่งานครั้งนี้มีส่วนที่ชอบคือ มีของกินหลายประเภทให้เลือกมาก ทั้งอาหารอิตาลี ญี่ปุ่น จีน กรีก ฯลฯ ละลานตา เสียดายที่ว่ากินข้าวมาอิ่มแล้วเสียก่อน