ผมเคยได้ยินมาว่า ทุนนิยมเป็นระบบที่ทำให้เกิดการแข่งขัน เมื่อเกิดการแข่งขันจะทำให้เกิดการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ถ้าหากไม่มีการแข่งขันเสียแล้ว มนุษย์จะหมดแรงกระตุ้นในการสร้างสรรค์
มาร์กซบอกไว้ว่า ในสังคมทุนนิยม แรงงานมนุษย์จะกลายเป็นสินค้าที่ซื้อขายกันในตลาด งานที่ได้จากมนุษย์ที่ทำงานเป็นเครื่องจักรขาดความสร้างสรรค์ แต่มนุษย์จะรู้สึกว่าตนเองมีคุณค่าเมื่อได้ทำงานที่สร้างสรรค์
ถ้าจะวัดกันจากความแพร่หลายในโลกปัจจุบัน เห็นชัดๆ เลยว่าแนวคิดแรกชนะอย่างขาดลอย
“ถ้าไม่ฉลาดและคิดไม่เป็น จะเป็นเหยื่อของโลกระบบทุนนิยม คนฉลาดได้เปรียบ คนฉลาดน้อยกว่าถูกกิน ปลาใหญ่กินปลาเล็ก คนฉลาดกว่ากินคนโง่กว่า ซึ่งเป็นโลกที่ชอบไม่ชอบก็ต้องอยู่”
มนุษย์ดาวหน้าเหลี่ยมยังเคยบอกไว้ตอนวันเด็กอย่างงี้เลย
ผมไม่ได้ไม่ชอบแนวคิดนี้ เพียงเพราะมีอคติกับคนพูด หรือเพราะความแตกต่างที่ผมเป็นเพียงโฮโมเซเปียนธรรมดา ส่วนเขาเป็นมนุษย์ต่างดาว แต่ผมเชื่อว่าแนวคิดที่ว่า เป็นแนวคิดหลักที่ผลักดันให้ระบบทุนนิยมเติบโตได้จนถึงระดับนี้ เป็นแนวคิดที่ทำให้แนวคิดอื่นถูกฆ่าตัดตอนเสียตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่มทำอะไรเสียด้วยซ้ำ เหมือนกับเป็นสัจนิรันดร์ที่ไม่มีอะไรมาลบล้างได้ ปิดทางการเสนอทฤษฎีมาหักล้าง ทั้งที่ตัวมันเองยังไม่ได้พิสูจน์ความเป็์นนิรันดร์ของมันเลย